Udaberriarekin batera, ortuzainak etenik gabe gabiltza udako barazkiak landatzen. Askotarikoa da gure herrietako baratze paisaia: badira hirigunetik kanpo etxeen ondoan dauden baratzeak eta industria zein trenbideari itsatsita txapa txaboladun ortuak.

Horien guztien artean, hemen ere ugaritzen ari dira eskoletako baratzeak eta lurra eskuragarri ez duten auzotarrentzako hiri baratzeak. Tamalez, ordea, azpiegitura horiek behin abiatuta, badira emaitza emankorra lortzea galarazten duten hainbat zailtasun.

Eskoletan ohikoa da baratzeaz oroitzea apirileko egun eguzkitsuetan, eta kurtso bukaerarako zerbait biltzeko helburuarekin presaren presaz letxugak landatzen bukatzea. Baratzeak, ordea, landatu-jaso dinamikaz gain, askoz gehiagorako eman dezake: elikadura, zomorroak, lurra edota eskolako beste edozein gai lantzeko. Gainera, orain gero eta gehiago saiatzen ari den des-digitalizaziorako ere interesgarri izan daiteke.

Horretarako beharrezkoa da baratzea-elikadura-natura-basoa eskolaren irakas ibilbidean txertatzea, eta bere bidez lortu nahi diren haurraren garapenerako helburuak definituta izatea. Funtsezkoa da, baita ere, arlo hau maitatu eta honetaz arduratuko diren irakasleak izatea, laguntzea eta formatzea.

Bestalde, herritarren artean lurra landu eta berarekin harremana izateko gogoa gero eta handiagoa da, eta hala ikusten da hiri baratzeak eskuratzeko eskaeretan. Baratzegile berri gehienak, ordea, kaletik heldu dira eta baratzea egiteko zailtasunak dituzte. Lurraz gain, udalaren partetik beharrezkoa da baratzea egiteko landare, hazi zein jakitate ekologikoak  jendearen eskura jartzea.

Bizi garen egoeran, moda eta aisialditik haratago garrantzia hartuko dute baratzeek. Batetik, sartuta gauden pobretze krisi handienaren erdian etxeko elikadurarako zuten funtzioa berreskuratuko dutelako familia askotan. Bestetik, funtsezko izango direlako pozoirik gabeko elikagai osasuntsuak lortzeko, izan ere, Europako agintariek Mercosur akordioa egin dute  janari merkea ekartzeko, Latinoamerikako nekazaritza enpresa handiak mesedetuta.

Bizkaiko metropolian uste da supermerkatuko apalak bermatzen dula elikadura, eta erakundeetan ez dago janariaz gogoetatzeko eta lan ildoak garatzeko mahairik. Asko dira egin daitezkeen gauzak: lur emankorrak nekazaritzarako gorde, azoken bidez janari osasuntsua herritarrei eskuragarri jarri, eskola jantokietan sukaldeak aktibatu eta elikagai osasuntsuak erabili…

Ez gaitezen hiri eta eskola baratzeen inaugurazioan geratu, garatu ditzagun. Baratzeak dauzkaten hiriek hobeto gaindituko baitute datorkigun krisia.