Danimarkako kostatik hamalau kilometroetara, Horns Rev parkea.

Offshore haize-erroten munduko parke handiena Ipar itsasoan irudikatzen du Europar Batasunak eta horren alde inbertitzen dabil: Ipar itsasoaren inguruko bederatzi estatuek –Belgika, Danimarka, Frantzia, Alemania, Irlanda, Luxenburgo, Herbehereak, Norvegia eta Erresuma Batua– eta sektoreko industrialek urtarrilean adosturiko itunari segi, 2031-2040 eperako urtero 15 gigawatteko (GW) helburu-erritmoa jarrita dute. Helburutzat, 2050erako 300 GW ahalmena aurreikusten dute, itsasoko haize-errotei dagokionez mundu mailako parkerik handiena bihurtuta.

Kontua da makro ikuspegi horri segi, ingurugiroan eragiteaz gain, kliman ere eragingo lukeela logika horrek. Hala dio Helmholtz Hereon ikerketa zentro alemandarrak plazaraturiko azterketa berri batek. Zehazki, egitura horiek itsasoko eta atmosferako itsaslasterrak moteltzen dituzte, hortik ozeanoaren orekan aldaketak ondorioztatuta. "Uhara efektua" deitzen diote fenomenoari: errotak haizearen energia jasotzen duenean, turbulentzia eta aire geldoko eremu bat ondorioztatzen du bere atzealdean; eta gisa berean, itsas azpian ere eraginak ditu, altzairuzko zutabeek mareak oztopatzen dituztelako. Helmholtz Hereon ikerketak frogatu du bi indar horiek batuta erresistentzia kolosal bat dakartela meteorologikoki aldaketa handiak eraginda. Demagun, hemendik 30 urtera gainazaleko korronteen abiadura % 20 jaits daiteke Alemaniako badiako zenbait eremu estrategikotan.

Finean, fenomenoak uraren zikloan ondorioztatzen ditu aldaketak, ustekabeko ondorio ezezagunak eraginda itsas bizitzan eta sedimentuen garraioan. Ikertzaileek nabarmentzen dute inpaktua parkeen inguru geografikoetatik anitzez harago hedatzen dela, hain justu, haize errotak elkar-eragiten dutelako, Ipar itsaso osoan sentituko den kate-erreakzio bat sortuz. Adibidez, muturreko kasuen arabera, hemendik 20250era euri prezipitazioak %19 emendatuko lirateke eolikoen eremuan, eta aldiz, %10 eta %15 artean gutiko lirateke inguruko kosta batzuetan.

"Utzi ozeanoak arnasten"

Mugagabeko produkzio logika hori arriskutsutzat daukate ikerlariek, eta diotenaz, ozeanoak "arnasten" utzi behar dira, berez daukaten ekosisteman ez eragiteko. Hagen arteko distantzia handiagoak eta tokian tokiko marea-zikloen kontuan hartzea beharrezkotzat dituzte.