Ote eta sastraka artean, bertako intsektuz elikatuta bizi den hegaztia da pitxartxar burubeltza. Inguru irekiak gustatzen zaizkio, bertako sastrakadietan bizi baita: landazabala, baso argiuneak, tarteka zuhaixkak dituzten laborantza lur eta larreak, otadiak eta txilardiak ditu gustuko. Basotutako eremuak saihesten dituen espeziea da, baina basoen etapa gazteetan aurkitzea nahiko arrunta da. Gizakiaren eskuhartzerik gabeko basotze prozesuan, lehenengo sastrakek hartzen dute eremua, eta azpitik etorriko diren zuhaitz ale gaztetxoak belarjaleetatik babesten dituzte beraien arantzekin. Gutxinaka, zuhaitz gazteak altura hartzen joango dira eta handitzen diren heinean, itzala sortzen hasiko dira. Momentu horretan hasiko dira sastrakak gutxitzen, eguzkizaleak baitira. Eta horrela, urteen poderioz, basoa sortuko da. Sastrakak gailentzen direneko aldi horretan ageri dira otatxoriak.

Gehienetan bikotea urtez urte mantentzen duen hegaztia da, eta urtean hiru txitaldi aurrera ateratzeko gai da. Habia lurrean egiten duenez, harrapariekiko babesa bilatzen du sastraken azpian. Emeak 2-7 arrautza artean erruten ditu eta bi astez inkubatzen ditu arraren laguntzarik gabe. Behin txitak jaiota, aldiz, bi gurasoek zaintzen dituzte hiru astez, txitak haien kabuz bizirauteko gai izan arte.

Otatxoria gaur egun ez dago arriskupean, hala ere, badaude kalte egiten diotenak: nekazaritzaren intentsifikazioarekin, esaterako, askotan sastrakadien eta zuhaixken deuseztatzea eta intsektiziden erabilera dator, eta otatxoriaren habitata zein elikagai iturria suntsitzen dituzte. Inguruen eta mendien basotzeak ere ez dio mesederik egiten, espezie honentzako habitat galera ekartzen baitu. Nahiz eta otatxoriaren populazioa egoera onean dagoen gurean, populazioak beherantz egin dezake etorkizunean, basotutako eremuen berreskuratze orokortuaren ondorioz.

Askotan sastrakadiak, otadiak, txilardiak… “txarrak” balira bezala hartzen dira. Baina horiek ere badute bere funtzioa ekosisteman, baita biodibertsitatean ere. Gaur egungo lurraldea basotzeko joera honetan, ez dezagun zentzua galdu, sastrakadiak ere gure ekosistemaren parte baitira.