Beroa "fatalismoz" hartu edo klima aldaketa eragin duten politikei aurre egin?

90 urteko pertsona bat hil da Bizkaiko zaharren egoitza batean, bero-kolpe batek jota. Izenburu hori dakar euskal telebista publikoaren albisteak gaurkoan. Jakina da kopurua gutxietsia dagoela, heriotza asko ez direla beroagatik hildakoen artean kontabilizatzen. Eta horregatik, hala egiten denean, gainean dugun larrialdiari neurria hartzeko balio digu, 2003ko beroaldiarekin bezala: 35.000 pertsona hil ziren ordukoan Europan, Earth Policy Institutek emandako datuen arabera.

Frantziako Estatuan duela 23 urtekoa berriz errepikatuko ote den beldur dira. Oraingoz ofizialki 40 pertsona hil dira tenperatura altuen ondorioz, gehienak erreka eta igerilekuetan freskura bila ari zirela. Agintariak neurriak hartzen ari dira, osasun-etxeetan artatu beharreko pertsona zaurgarrien oldea badatorrela aurreikusita.

Behartsuenek jasango dute

Eta zaurgarrienak beti dira behartsuenak. "Beldur gara, hildakoak egongo direlako", hala dio Adeline Grippon Munduko Medikuak elkartearen Akitaniako koordinatzaileak, Bordele (Frantzia) kanpoaldeko kanpamendu txiro batean bizi eta mahastietan sasoikako lana egiten duen atzerriko 700 langileri buruz hitz egitean. Termometroak 43 gradu markatzen ditu txapazko estalkien azpian eta auzoan iturri bakarra dutela salatu dute. Testigantza ikaragarriak jaso dituzte Reporterre aldizkariko kazetariek. 

Eiffel eta Louvre itxita daude, zentral nuklearrak gelditu behar izan dituzte, eta Meteo Francek 1947tik tenperatura altuenak erregistratu ditu, 40 gradutik gorakoak. Hondamendia... baina, hondamendia bakarrik? Ez. "Beroaldiak gaur egun fatalismoz hartzen ditu biztanleriaren gehiengoak. Baina beste gauza bat dira: modu boluntarioan eragindako biolentzia", dio Reporterre-k bere editorialean.

Aldizkari ekologistak gogorarazi du, 1971n jadanik, TotalEnergies, ExxonMobil, Shell eta gainerako petrolio konpainiak jakitun zirela euren jarduerak berotze globala eragin eta "ondorio katastrofikoak" ekarriko zituela; eta informazio hori ezkutatu egin zuten. Areago, gaur egun berriztagarriak eta trantsizio energetikoa aitzakia gisa hartuta greenwashinga egiten dute fosilak azkarrago ustiatzen jarraitzeko.

Agintari karbofaxistak vs. agintari "arduratsuak"

 "Gobernuaren zinismoa kriminalagoa izan daiteke", dio Reporterre-k. Ezin ahaztu 1970eko hamarkadatik AEBetako Massachusetts-eko eskola jada ohartarazten ari zela lurra erritmo horretan esplotatzen jarraitzeak klima alda zezakeela. IPCCko eta munduko zientzialariek alarma guztiak piztu dituzte azken urteetan, aldaketa antropogenikoa izango da... alferrik. Donald Trumpek edo Javier Mileik "karbofaxismo internazionala" zabaltzen duten bitartean, "arduratsuak" diren agintariak ez dira hitzemandakoa betetzen ari: Parisko Akordioak ezarritako gehienezko 1,5 graduko igoeraren langa aspaldi gainditu genuen.

Horren aurrean, Europar Batasunean neurriak gogortu beharrean malgutu egin dituzte azken hilabeteetan, esaterako, 2035. urterako konbustio fosilarekin funtzionatzen duten ibilgailuei jarritako debekua kentzea, edo nekazaritzari loturiko mugak desarautzea. "Erabaki horiek hartu dituztenek badakite arauetan atzera eginez gero, hondamendiak eta muturreko gertakariak larriagotuko dituztela, herritarrak nozitzen ari diren beroaldi hau dugu horren adibide".

Lehiakortasun ekonomikoaren, gerraren eta dena delakoaren gainetik, klima aldaketaren aurrean begiak ixtearen benetako arrazoia zein den argi eta garbi azaldu du aldizkariak: "Kapitalismoaren agindupean, hazkunde infinitua hil ala bizikoa da; baina baliabideen metaketa infinitu hori bateraezina da planetaren zaintza ekologikoarekin".

Alegia, eliteak "hazkunde sakrosantuarekin obsesionaturik" daude dirua irabazteko, eta agintariek men egiten diete, errazagoa egiten zaielako "hondamendi" itxuraz mozorrotutako biolentzia hori onartzea, herioan den sistema ekonomikoa aldatzea baino.