• Erakundeek honako kezka hauek helarazi dizkiote Europako ordezkariari, Europatik biodibertsitatearen babesean atzerapausorik eman ez dadin: Uraren Esparru Zuzentaraua, deserregularizazioa, finantzaketa, Leheneratze Erregelamendua, Deforestazioari buruzkoa, eta Hegaztien eta Habitaten Zuzentaraua.
  Amigas de la Tierra, Ecologistas en Acción, Greenpeace, SEO/BirdLife eta WWFko ordezkariek beren eskaerak azaldu dizkiote Europako Ingurumen komisarioari, Europako arduradunak Espainian egindako bisita instituzionalaren esparruan egindako topaketa batean.

Estatu mailako bost erakunde ekologista nagusiek (Amigos de la Tierra, Ecologistas en Acción, Greenpeace, SEO/BirdLife eta WWF), CONAMA, ECODES eta Global Nature fundazioekin batera, Uraren Esparru Zuzentarauan (DMA) aldaketarik ez bultzatzeko eskatu diote Jessika Roswall Europako Ingurumen komisarioari. Gainera, Europatik bermeak galtzen ari diren beste ingurumen-gai batzuekiko kezka handia azaldu dute erakundeek.

Omnibus paketearen egungo desregularizazioa, finantziazio falta eta Lehengoratze eta Baso-soiltze Erregelamenduan eta Hegaztien eta Habitaten Zuzentarauan planteatutako aldaketak dira erakundeek Europako ordezkariari adierazi dizkioten gai nagusiak.

Horien artean, erakundeak kezkatuta daude Uraren Esparru Zuzentaraua berrikus daitekeelako; izan ere, Europako araurik garrantzitsuena da ibaiak, akuiferoak, lakuak eta hezeguneak babesteko. Zuzentarauaren helburua Europar Batasuneko ur-masen “egoera ekologiko ona” lortzea da. Printzipio hori funtsezkoa izan da ur-ekosistemen kalitatea hobetzeko eta ur-baliabideen kudeaketa iraunkorra indartzeko.

Erakundeen iritziz, zuzentaraua aldatzeak kontrol- eta prebentzio-mekanismoak ahultzea ekar lezake, eta horrek kutsatzeko eta gainustiatzeko arrisku handiagoa ekar lezake, bai azaleko urei dagokienez, bai lurpeko urei dagokienez. Era berean, azpimarratzen dute estandarrak jaisteak arriskuan jarriko lituzkeela uholdeen eta muturreko lehorteen aurrean egokitzeko funtsezko funtzioak. Fenomeno horiek gero eta ohikoagoak eta biziagoak dira krisi klimatikoaren testuinguruan.

Ingurumen-erakundeek ohartarazi dute, halaber, beheranzko berrikuspen batek ur-ekosistemei eta hezeguneei lotutako habitaten eta espezieen babesa murriztea ekar lezakeela, horietako asko presio handien eraginpean baitaude. Ildo horretan, nabarmendu dute araudia sinplifikatzea ezin dela ingurumen-estandarrak murrizteko argudio bihurtu, osasun publikorako, biodibertsitaterako eta erresilientzia ekonomikorako hain estrategikoa den eremu batean.

Erakundeek, gainera, kezka adierazi dute Europako Batzordea sustatzen ari den “omnibus” izeneko legegintza-ekimenen aurrean. Adierazi dutenez, erregulazioa sinplifikatzeko premisarekin, proposamen horiek ingurumen-esparru arau-emaile finkatuen irismena eta anbizioa murrizten ari dira.

Kezkarik handiena sortzen duten neurrien artean, honako hauek daude: elikagaien eta pentsuen omnibusa deritzona, pestiziden erabilera malgutu dezakeena; Hegaztien eta Habitaten Zuzentarauari iragarritako “testa”, arriskuan dauden ekosistemen eta espezieen babes-mailak jaits ditzakeena; eta Deforestaziorik gabeko Produktuei buruzko Europako Erregelamendua (EUDR) indarrean sartzean izan daitezkeen oztopoak. Erregelamendu hori aitzindaritzat jotzen da mundu osoan, eta haren aldaketak haren eraginkortasuna arriskuan jar dezake.

Azkenik, erakundeek eskatzen dute Urte Anitzeko Finantza Esparru berriak finantza-lerro independente eta egonkor bat berma dezala LIFE programarako, Europako Batzordeak zuzenean kudeatua, azken urteotan gertatu den bezala. Horrela, gogorarazi dute LIFE programa dela ingurumena kontserbatzeko eta ekintza klimatikorako proiektuak batera finantzatzeko EBren finantza-tresna espezifiko bakarra, eta erabakigarria dela espezie enblematikoak berreskuratzeko, hala nola katamotz iberikoa, hartz arrea edo arrano inperiala, bai eta hezeguneak eta beste ekosistema estrategiko batzuk lehengoratzeko ere.

Erakundeek nabarmendu dute EBk indartu egin behar dituela, ahuldu beharrean, ura eta biodibertsitatea babesteko arau-esparruak, trantsizio ekologikoari eusteko modu bakarra baita.