Behin eta berriz sortzen diren galderak: nork kontrolatuko ditu industria eta petrolio-sarrerak? Edo nola aterako dio etekina Venezuelak? Herrialdearen arpilatzea beste egitura eta modalitate batzuen arabera berrantolatzen ari den ebidentzia garbiarekin kontrastatu behar da; Errepublika historikoa desegituratzen ari den itun inperial/oligarkiko-nazional bat nola sendotzen ari den, herrialdearen birmoldaketa bultzatzeko, baliabide natural merkeen, lurraldeen, errenten eta soberakinen jabetze handia erraztuko duena, eta, agian, baita lan-indar merkea ere. Zer egin?

Abuztuaren 28tik, Donald Trumpen gobernuaren eta Delcy Rodriguezen bitartekariaren arteko petrolio-akordio handi bat iragarri zuten, "historiako handiena" izateko. Trumpek esan zuen AEBk Venezuelako petrolio-erreserben zati handi bat kontrolatzen zuela, "AEBko zergadunarentzat inolako kosturik gabe", eta bere herrialdeko erreserbak bikoiztu egiten zirela [1].

Antzeko iragarkiek informazio zehatzik ez izatearekin kontrastatzen dute, informazio-orri, hitzaldi eta sare sozialetako post batzuetatik harago. Baina hutsune eta arbitrariotasun horiek ohitura bihurtu dira jada Venezuelan azken bosturtekoetan: bai Maduroren gobernuan egon zen herrialdea kudeatzeko moduan, bai urtarrilaren 3ko esku-hartze militarraren ondoren estatubatuarren babespean gaur egun. Jarraitutasun autoritario bitxiak.

Bitxia da, halaber, opakutasun horiek berariaz oinarritzen direlako probatutako 65 mila milioi erreserba upel [2] aprobetxatzean, hau da, horien bostena aprobetxatzean. Ez dago horrelako akordio baten aurrekaririk ehun urteko petrolio-historia nazionalean.

Abuztuaren 31ko Fact Sheet delakoak [3] 17 petrolio-eremutarako 100 urteko emakidak aipatzen ditu, nahiz eta Delcy Rodriguezek bi herrialdeen arteko akordioaren 25 urteko indarraldia aipatu zuen. 17 eremu hauek hoberenen artean daude eta eskualde ekoizleenetan: Maracaiboko Lakuaren zenbait proiektu, beste batzuk Zulia estatuaren iparraldean ere bai; eta beste batzuk Orinokoko Zerrenda Petrolioduna (FPO) [4]. Gehienek instalatutako eta ekoizteko gaitasuna duten arren, beste gutxi batzuk oraindik garatzeke dauden proiektuak dira.

Eta askoz gehiago dago: gobernuen arteko akordio bat baino haratago, energia-jarraibideen esparru binazional bat dugu, Venezuelako enpresa batek exekutatu eta kudeatuko duena, 2024an jaiotako akordio honetara arte oso gutxi ezagutua izateaz gain. Haren sortzaileak eta egungo CEOa, Alejandro Betancourt, Venezuelan eragin handia izan duten ustelkeria-saretan sartuta egon dira. Enpresa: North American Blue Energy Partners (NABEP) [5], egoitza Barbadosen duena, bat-batean munduan erreserba handienak dituen bigarren konpainia pribatua izango litzatekeena.

(Jarraitu irakurtzen)