Antonio Aretxabala / Sustrai Erakuntza

Sustrai Erakuntzaren eskaerari erantzunez, bere webgunean argitaratu da herritarrei jakinarazteko dirulaguntzen bilatzaileek eta erdipurdiko politikari nekaezinek (batzuek baita fede onekoek ere) gaur egun gero eta maizago botatzen dituzten azken «mirari energetiko» garbi eta betierekoen berri. Fracking, Shale Gas, Berriztagarri Elektriko Industriala (REI), biomasa, biometanoa, biogasa, alderantzizko ponpaketa, potasa-meatzaritza, litioa, fosfatoak, kobrea, lur arraroak, mineral estrategikoak¹, fusioa… hidrogeno berdea, arrosa, urdina… eta gaur egun, hidrogeno zuria aurkezten da zalaparta handiz. Estatuko lehen proiektua Nafarroako eta Euskal Autonomia Erkidegoko lurraldeetan aztertuko da, zehazki Aralar mendilerroaren inguruetan.

Teknologia horiek guztiak edo batzuk, zalantzarik gabe, etorkizuneko mix energetikoaren parte izango dira, eta tokiko modalitateren batean ezarriko dira. Modalitate horretan funtzionatzen dute, iraunkorrak dira eta eraginkorrak izan daitezke izaera demokratiko eta deszentralizatuagatik. Horren arrazoia espekulatzaileen, ustiatzaileen eta negoziatzaileen esku pilatzeko zailtasuna da, nahiz eta saiatzen ari diren, hidroelektrikoaren, energia berriztagarria atzitzeko teknologia modernoen edo nuklearraren kasuetan bezala. Horiei tokian tokiko biltegiratze-teknologiak gehitu behar zaizkie, hala nola GridScale, aldaera teknologiko modernoa, Euskal Herriak metal- edo esneki-industriaren eta eguzki-energia eta energia eolikoa erabiltzeko modu ez-elektrikoen sektoreetan duen esperientzia jasotzen duena, eta energia horiek kontzentratzeko, zentralizatzeko eta eskala handian ustiatzeko ezintasuna onartzen duena, hidrokarburoen aroarekin utzi gaituen anomalia historiko honetan gertatu zen bezala.

(Artikulo osoa HEMEN)