Bonbardaketa eta eratzen diren agertoki berriak

(Emiliano Teran Mantovani / Argazki nagusia: Maxwell Briceño)

Urtarrilaren 3an Venezuelari egindako eraso inperial zital eta tragikoak agertoki nazional eta latinoamerikar berri batean sartzen gaitu. Premiazkoa da ulermen-elementuetan aurrera egitea; horretarako, 10 puntu proposatzen ditut, zer gertatzen ari den eta norantz jo dezakegun aztertzeko.

1. Lehenengoa, humanitarioa: urtarrilaren 6an oraindik ere informazio gutxi dago AEBetako eraso zitalen ondorioz hildako biktimei buruz, nahiz eta The New York Times-ek adierazi duen gutxienez 80 pertsona hil zirela, tartean zibilak. Bonbardaketa batek eraikin bat harrapatu du Catia La Marren eta kopurua handiagoa izan daiteke.

Herritarrak hunkituta geratu dira gertaerekin, eta etorkizunari buruzko ziurgabetasun handian murgildu dira. Urte horretan, Venezuelak munduko inflaziorik handiena izan zuen.

2. Gertaera traumatiko bat da, Nicolas Maduroren gobernuak ordezkatu duen guztia dela eta dagoeneko traumatizatuta dagoen herrialde batek bizi duena. Arraroa da pentsatzea Venezuelatarrentzako traumaren atalasea, hainbat geruza dituela. Horrelako gertaerak larruazala onduta prozesatzen dira.

3. Era berean, bizitza gutxiesten duen botere-multzo honen eraso inperiala Venezuelako tragediaren gailurra da, Maduroren gobernuak demokrazia suntsitu, gizartea errepresioz desmobilizatu, hauteskunde-bidea itxi eta herrialde oso bat bahitzea erabaki zuenean hasi zena.(Jarraitu irakurtzen)