Konferentzia gizarte zibila erabat ordezkatuta egongo den beste ekitaldi batzuekin batera egingo da: Erregai Fosilik Gabeko Lurraldeei buruzko Konferentzia eta Herrien Goi Bilera.

Inor ez zaigu arrotz konferentzia hau mundu mailako konbultsio une batean gertatzen dela, non energia eta bereziki erregai fosilak epizentroan dauden. AEBk eta Israelek Irani egindako erasoek Ormuzeko itsasartea ixtea eragin dute, eta, ondorioz, planeta mailako krisia sortu da, erregai fosil horien joan-etorria zaila baita. Baina, era berean, urtarrilean, protagonista horietako bat (AEB) beste herrialde bati, Venezuelari, eraso egiten ari zitzaion, erregai fosil horiek ere errazago eskuratzeko. Bitartean, Ukrainako gerrak, gasaren sarbidea eta joan-etorria ere barne hartzen dituenak, 4 urte baino gehiago luzatu da eta oraindik darrai.

Orain, mundu mailan Trantsizio Energetiko teoriko bat adostu ondoren, ohartu gara erregai fosilen mende jarraitzen dugula. Edo gehiago, bere presentzia gainbehera nabarian dagoelako.

Testuinguru horretan, ikusten dugu erregai fosilek ez dutela soilik esan nahi erauzteak, garraiatzeak eta errekuntzak eragindako kutsaduraren hondamendia, edo, ondorioz, klima-aldaketaren hondamendia; aitzitik, gerra, heriotza eta suntsipena ere esan nahi dute. Horregatik, gizadiarentzat eta Planetarentzat premiazkoa den une honetan, erregai fosilak uztea inoiz baino premiazkoagoa da, eta horretarako den konferentzia bat ere bai.

Hemen Andrés Gómezi  egindako elkarrizketa eskaintzen degu.