A Planetatik jakinarazi dugun bezala, Trumpen bigarren legealdiko migrazio-politika faxista ICEren bidezko deportazioetan zentratu da. Baina horrek ez du esan nahi AEBren eta Mexikoren arteko mugan harresi bat eraikitzeko ahaleginean ahaztu egin duenik. Hain zuzen ere: honek ere errealitate bat adierazten du, ez dituela bere promesak betetzen, orain Trumpek berak isiltzen duena: inbertitutako diru guztia gorabehera, hainbeste ahalegin, bere lehen legegintzaldian harresi bat eraikitzeko iragarri zuena, ez zuen gauzatu, eta orain ere ez du lortzen. «Eskerrak!» esan dezakegu, «gauzatzea lortzen ez duen politika ankerren bat!»
Kontua da oraindik osatu gabe dauden tarte horietako batean borroka ederra gertatu dela (ederra, berez, beti bezala, hainbesteko boterearen aurkako erresistentzia suposatzen duelako), mugen eta deportazioen aurkako borrokak, eta ingurumenaren kontserbazioaren aldeko borrokak bat egin duten. Jakina, harresi gorrotagarri horrek aurrera ez egiteko arrazoietako bat ekintzaileek aurre egiten diotelako da, CrimetIhnc.-ek horren berri eman duen bezala. Erresistentzia hori Arizonan gertatzen ari da, kotoizko makal zuhaitzak dituen ekosistema batean.
O’odham herriak argi eta garbi adierazten du.
Izan ere, makal horiek eta ekosistema hori babestea lortu da (espero dezagun behin betiko izatea), dagoeneko oso erabilita dagoen eta hemen ere askotan aztertu dugun teknika bat erabiliz: zuhaitz-okupazioa. Horregatik ere oso interesgarria iruditzen zaigu, Cop City (Atlanta) eta Yellow Finch (Virginia) AEBetan, Puszcza Borecka (Polonia), Altdorfer Wald, Flensburg eta Hambach (Alemania), Stop HS2 Erresuma Batuan, La Clusaz (Suitza), Don Bosco (Italia) eta AEBetako, Erresuma Batuko eta beste hainbat tokitako borrokekin batu dezakegulako (EH barne).
Erresistentzia honek Poloniaren eta Bielorusiaren artean egindakoa ere gogorarazten digu. Bertan, Białowieżako jatorrizko baso zoragarria babestu nahi zuten, hau ere arriskuan baitzegoen mugako beste harresi bat eraikitzeko eta migrazioa eragozteko. Kasu horretan, aipatu behar da harresi hori Polonian eraikitzen zela, eta, beraz, batez ere arrazoia migrazio-fluxua eragoztea zela, bereziki herrialde horretan (Polonian), baina zabalago, Europan. Horregatik, ez da soilik Trump harresi gorrotagarriak eraikitzen dituena, baizik eta hemen EBn ere bai.
Lochiel (Arizona) kanpalekua eta kotoizko makala (CrimetIhnc.)
Horixe bera egiaztatzen dugu orain Ceutako migrazio-krisi berrian ere. Krisi horretan berretsi egiten da mugek eta zenbait estatuk (hala nola Espainiakoak, Greziakoak edo Poloniakoak; eta Marokokoak, Turkiakoak, etab.) duten garrantzia, eta mugek eta nazionalismoek benetan adierazten dutena. Faxismotik zein gertu gauden ohartarazten digu ere. Krisi esaten diogunak hurbiletik eragiten digun egoera baino ez du aipatzen, ez Afrikan, Latinoamerikan edo Asian harrapatuta dauden milioika pertsonak bizi duten krisia, eta emigratzera behartzen dituzten krisiak. Eta Europa indartsu honetan lotutako beste krisialdi batzuk ere bai sortzen dira, esaterako, egunotan Donostian bizi duguna, udalak boluntarioak (interesik gabe egiten dutenean!), Kaleko Afari Solidarioak, pertsona migratuak elikatzea debekatzeko erabakiarekin.
Azkenik, kasu honek egiaztapen bat ere badakarkigu, begi-bistakoa bada ere, aipatzea merezi duena: baso eta leku horietan guztietan ez dago inolako mugarik. Muga horiek eraikiak dira, gizakiek sortuak dira, imajinatuak eta gure kulturetan inposatuak , baina beste jende batzuei eraiten diena eta ekosistemak kaltetu edo suntsitzen dituzte. Beharrezkoak ez izateaz gain, saihesgarriak dira.
Aritzonako basamortuko aritza (www.gfloutdoors.com)
Hainbesteko garrantzirik ez duen beste zerbait, baina Euskal Herritik atentzioa ematen digu: Arizona estatuaren izenak Aritz Ona bezala adierazten du gure hizkuntzan. Izan ere, hor ere onartzen diren esanahi etimologikoetako bat da. Gure ustez, han izan ziren euskaldun ugarietatik (igarotzeko mugarik eta eragozpenik izan ez zutenak, nahiz eta O’odham bezalako beste herri batzuetako lurraldea izan), artzain gisa edo beste bizimodu batzuekin, haritz horiek hain esanguratsu zitzaien estatuari izenhori eman ziotela. Ekintzaileek eta bizilagunek babestu nahi dituzten kotoizko makal zukaitzak bezain esanguratsuak ziren haritzak.
Are gehiago: CrimetIhnc-ren artikuluaren beste alderdi interesgarri bat da Gloria Anzalúaren poema batekin hasten dela, eta duela gutxi A Planeta-n idatzi genuen artikuluetako bat («Trump, (…) 34 urteko azken katebegia») beste emakume txikar baten testu batekin hasten zela, Cherríe Moraga. Izan ere, Anzalduak eta Moragak proiektu bateratuetan parte hartu dute, hala nola «Este puente, mi espalda: escritos de mujeres radicales de color» liburuan.
cc by-sa
Sareko kide
Ekoedizioaren Institutuko bazkide
