Lehen kolpean landarea badirudi ere, Kantauriko herensugearen sugarra ehundaka polipo txikiz osatutako animalia kolonia gogorra da, plano bakarrean hazten den gorgonia gorria. Haren izena, duen koloreari eta gorgonina izeneko proteinari zor zaizkio, eta azken honek ematen dio koloniari bere malgutasuna: koral gogorrek ez bezala, Kantauri itsasoko enbatari dantza goxoaz erantzungo dio, adar hautsiz beteriko zuhaitz bilakatzetik urrun.

Herensugearen sugarra Donostiako Haizearen Orrazia urperatuko bagenu bezala irudikatu behar dugu. Zorriak hortz estuko orrazietan geratzen diren moduan, ur-korrontea haren orrazi gorrietan zehar igaro ahala, zooplanktona 6-10 mm-ko polipoen zortzi beso nimiñoetan korapilatuko da. Hala elikatuz eta urteak aurrera egin ahala, estruktura handitzen joango da, astiro, koral gogor gehienen kasuan bezala. Gorgonia gorria metro karratu baterainoko azaleradun urpeko abaniko zapal bilakatu daiteke; halako neurria lortzeko, ordea, mende osoa beharko du. Horra hor, gorgoniak baloratzeko beste ezaugarri bat.

Animaliok, Bizkaiko Golkoko hondoko harkaitz paisaiari hiru dimentsiotako estruktura ematen diote: gorgonien artean gorria ekosistemetako ingeniari nagusia da. Sendoa, eta aldi berean, zirrikituz betea, hainbat espezierentzako bizileku apropos bilakatzen direnak. Hala, biodibertsitate handi batentzat, bereziki ornogabeentzat –krustazeo txikiak, briozooak, aszidiak, eta abar–, babesgune ere badira. Koral eta gorgonia askok sentsibilitate handia dute uraren tenperatura aldaketen aurrean, baina gorgonia gorria tolerantzia termiko handia erakusten duen espeziea da. Tamalez, hauek ere hilda, pareta eta apalen apaingarri modura handitzen dute haien balioa. Era berean, gorgonia gorria bioaniztasunaren ikur bilakatu da. Bada, aprobetxa dezagun, bizirik duten balioaz jabetzeko eta, nola ez, kontzientziatzeko. Ur  azpiko sugar hauek ez daitezela sekula itzali.